जर तुम्ही नियमित व्यायाम करत असाल तर तुमच्यासोबत तुमच्या मुलांनाही त्यात सामील करा. त्यांनाही तुमच्यासोबत मॉर्निंग वॉकसाठी बाहेर घेऊन जा. त्यामुळे त्यांनाही चांगल्या सवयी लागून आरोग्यही उत्तम राखण्यास मदत होईल. त्यासोबतच तुम्ही एकमेकांसोबत अधिक वेळ घालवू शकाल.

विशिष्ट वयानंतर स्मरणशक्तीवर परिणाम होऊ लागतो. वैद्यकीय भाषेत या स्थितीला अल्झायमर किंवा स्मृतीभ्रंश असं म्हटलं जातं. अल्झायमर हा वार्धक्याशी संबंधित विकार असला तरी 65 वर्षांपेक्षा कमी वयाच्या व्यक्तीलाही तो जडू शकतो. वयोपरत्वे अल्झायमरची तीव्रता वाढू लागते. हा डिमेन्शियाचा सर्वसाधारणपणे आढळून येणारा विकार आहे. यामुळे माणसाची विचार करण्याची शक्ती आणि पद्धत, स्मरणशक्ती आणि वागणूक यावर परिणाम होतो. मेंदूतल्या पेशी मृतवत झाल्याने अल्झायमर जडतो. अल्झायमरमागील नेमकी कारणं अद्याप स्पष्ट झालेली नाहीत. मेंदूत ऍमिलॉइड प्लाक आणि ताउ टँगल्स या घटकांची निर्मिती झाल्याने स्मरणशक्तीवर परिणाम होऊ लागतो असं तज्ज्ञ सांगतात. यामुळे मज्जासंस्थेच्या पेशींच्या कार्यात अडथळे येऊ न मेंदूतल्या पेशी नष्ट होतात. अल्झायमरच्या रूग्णांच्या मेंदूत विशिष्ट रसायनांची कमतरता निर्माण होते. यामुळे संदेशवहन योग्य पद्धतीने होत नाही. 65 वर्षांपेक्षा जास्त वयाच्या लोकांना हा विकार जडण्याची शक्यता दुपटीने जास्त असते.

मधुमेह ही सध्या सर्वात वेगाने वाढणारी शारीरिक समस्या आहे. यामुळे रक्तातील साखरेची झपाट्याने वाढ होते; मात्र जखमा लवकर बर्‍या होत नाहीत. मधुमेहामुळे अनेक गंभीर समस्या उद्भवू शकतात. रक्तातील साखरेची वाढलेली पातळी दृष्टी हिरावून घेऊ शकते. म्हणजेच मधुमेहामुळे डोळ्यांच्या दृष्टीशी संबंधित समस्या असू शकतात. त्याला डायबेटिक रेटिनोपॅथी असे म्हणतात. डायबेटिक रेटिनोपॅथी मधुमेही रुग्णांची दृष्टी हिरावून घेऊ शकते. याचा परिणाम रेटिनामधील रक्तवाहिन्यांवर होतो. मधुमेहामुळे होणार्‍या डोळ्यांच्या समस्यांमुळे रक्तवाहिन्या ङ्गुगतात. त्यातून गळती होण्याचा धोका असतो. या कारणामुळे ते कमी दृश्यमान होतात. कालांतराने समस्या आणखी गंभीर होऊ शकते. म्हणूनच मधुमेहाच्या रुग्णांनी वर्षातून एकदा तरी डोळे तपासले पाहिजेत. रक्तातील साखरेची पातळी वाढणे आणि मधुमेहामध्ये डोळ्यांच्या समस्या वाढणे हे त्यामागील प्रमुख कारण आहे.

रक्तातील साखर लहान रक्तवाहिन्यांमध्ये अडथळा आणते आणि त्यामुळे डोळे नवीन रक्तवाहिन्या बनवण्याचा प्रयत्न करतात. या वाहिन्या व्यवस्थित तयार होत नसल्यामुळे डायबेटिक रेटिनोपॅथीचा त्रास सुरू होतो. मधुमेहाकडे योग्य लक्ष न देणे, उच्च रक्तदाब किंवा साखरेची पातळी सतत जास्त राहणे आणि मद्यपान, सिगारेटचे व्यसन यामुळे ही समस्या उद्भवू शकते. सुरुवातीला अनेक मधुम ेही रुग्णांमध्ये डायबेटिक रेटिनोपॅथीची लक्षणे दिसत नाहीत; पण समस्या वाढत जाते तशी दृष्टी धूसर होणे, कमी होणे, चक्कर येणे, डोकेदुखीचा त्रास आदी जाणवू शकते. म्हणूनच मधुमेहावर चोख उपचार करणे गरजेचे ठरते. मधुमेहामध्ये डोळ्यांच्या समस्या टाळण्यासाठी नियमितपणे डोळे तपासत राहणे, रक्तातील साखर आणि रक्तदाब नियंत्रित करण्याचा प्रयत्न करणे, सकस आहार आणि निरोगी जीवनशैलीबरोबरच शारीरिक हालचाली, व्यायाम करत राहणे, आठवड्यातून किमान तीन ते चार दिवस नियमित व्यायाम करणे आदी उपाय आवश्यक ठरतात. धावणे, चालणे किंवा सायकल चालवल्यास डोळे चांगले काम करतात.