एका गावात एक शेतकरी राहत होता. दिवसभर
शेतात राबून तो आपल्या कुटुंबाचा चरितार्थ चालवित
असे. त्याला चार मुले होती. आता ती मोठी झाली
होती. पण त्यांना काम करण्याचा, शेतात राबण्याचा
फारच कंटाळा. आयते खाऊन टिवल्या-बावल्या
करण्यातच त्यांचा वेळ जात असे. आता तो शेतकरी
फारच म्हातारा झाला होता. कधी मरण येईल, याचा
भरवसा नव्हता. आपल्यानंतर आपल्या मुलांचे कसे
होणार, याची त्याला चिंता लागली होती.

म्हणून एके दिवशी त्याने आपल्या चारही
मुलांना जवळ बोलावून सांगितले, “मुलांनो, माझा
आता काही भरोसा नही. मी सर्व जमीन, त्यातील
बागा तुमच्या स्वाधीन करतो आहे. याच जमिनीत
कुठे तरी मी पैसा पुरून ठेवला आहे. आता नेमका
कुठे, ते मला आठवत नाही. तुम्ही सर्व जमीन
खोदून काढा. कुठे तरी तो तुम्हाला सापडेल.” हे
ऐकून मुलांना फारच आनंद झाला. आयते घबाड
हाती पडेल, असे त्यांना वाटले.

उद्याच्या उद्या शेतं खांदायला सुरुवात करू,
असे म्हणून ते झोपी गेले. सकाळी बघतात, तो
म्हातारा मरण पावलेला. मग त्याचे सर्व क्रियाकर्म
केल्यावर सर्व आले. जमिनीची चांगली मशागत
केली, तर पीक चांगले येऊन पैसाही हाती येतो,
हे त्यांना कळून चुकले. वडिलांच्या सांगण्याचा हाच
अर्थ, हे त्यांना मनोमन पटले.

तात्पर्य  : धन-पैसा कशाही स्वरूपात मिळतो.
प्रत्यक्ष पैसाच मिळाला पाहिजे, असे नव्हे

कुंकू लावल्याने महिलांना कोणते लाभ मिळतात?

एक नवीनच लग्न झालेला फॉरेस्ट ऑफीसर आपल्या पत्नीसोबत जंगलातील क्वार्टरमध्ये रहात
होता. त्याच्या पत्नीला ब्लीडिंगचा त्रास सुरू झाला. रक्त जाणे थांबतच नव्हते. शहरातील डॉटरकडे
बायकोला घेऊन गेला. डॉटरांनी खुप प्रयत्न केले. शेवटी डॉटर म्हणाले की, तुमची पत्नी वाचणे
कठीण आहे. तीच्या काही इच्छा असतील तर त्या पुर्ण करा. फॉरेस्ट ऑफीसर आपल्या पत्नीला
घेऊन परत जंगलातील क्वार्टरमध्ये आला. फॉरेस्ट ऑफीसर चिंता करत होता की, काय करावे?
तेवढ्यात तेथे जंगलातील आदीवासी म्हातारा आला. त्याने ऑफीसरला विचारले की, काय
झाले? ऑफीसरने सर्व सांगीतले. तेव्हा तो म्हातारा म्हणाला की, मी सांगतो तसे कर.
म्हातार्‍याने शुद्ध कुंकू व एक केळ आणायला लावले. केळ सोलून फाकवून त्यात ते शुद्ध कुंकू
घातले. आणी ते केळ ऑफीसरच्या पत्नीला खायला दिले. तासा दोन तासाने तीन वेळेस अशी तीन केळ
खायला दिली. काय आश्चर्य! ब्लीडिंग थांबले. तीन चार दिवसात त्याची बायको चालायला व फिरायला
लागली. लहान मुली व लग्न झालेल्या महीला या कपाळावर कुंकू लावतात. जिथे कपाळावर कुंकू लावतात तेथे
अयुप्रेशरचा पिच्युटरी ग्लॅन्डचा पॉईंट आहे तसेच तेथे आज्ञाचक्र पण आहे.

तीथे शुद्ध कुंकू लावले
की, कुंकवातील द्रव्य तीथे ऍबसॉर्व्ह होऊन पिच्युटरी ग्लॅण्ड एटीव होते. त्यामुळेच शरीरातील
हार्मोन्स सिक्रीशन व्यवस्थित होते. म्हणुनच पुर्वी महिलांना मासीक पाळीचे त्रास जास्त होत नव्हते.
हळदीच्या शुद्ध कुंकवाचे टिंचर करून ते होमिओपॅथिक पद्धतीने सुक्ष्म करून त्याची साखर
केल्यास आणि मासीक पाळीचा त्रास असलेल्या महीलांना खायला दिल्यास तीन ते चार महिन्यात
त्यांचा मासीक पाळीचा त्रास कमी होऊन पाळी नॉर्मल होऊ लागते. कुंकवाच्या गोळ्या करून
दिल्या त्यामुळेच चार दिवसांनंतर होणारे ब्लीडिंग थांबले. आपल्या पुर्वजांनी लग्न झालेल्या महीलांनी
दररोज कुंकू लावावे, हि प्रथा पाडून आपल्या घरातील महीलांचे आरोग्य संभाळले.
पण आज ज्या सुशिक्षित, फॉरवर्ड महीला आहेत, त्यांना कुंकू लावायला लाज वाटते किंवा
कमीपणाचे वाटते. त्या कुंकवाऐवजी टिकली लावतात. हि गोष्ट खूप चुकीची आहे. जो फायदा
कपाळावर कुंकू लावून होतो तो फायदा टिकली लावून मिळत नाही. कपाळावर कुंकू लावताना किंवा
औषध म्हणून घेताना, ते कुंकू शुद्ध असणे खुपच आवश्यक आहे. मात्र कुंकू शुद्ध आहे की नाही याची
दक्षता जरुर घ्यावी. शुद्ध कुंकवाला हळदीचा वास येतो. थोडे कुंकू हातावर घेऊन त्यात थोडा ओला
चुना मिसळला तर शुद्ध कुंकू काळे पडते पण जर त्या कुंकवात भेसळ असेल तर ते लाल होते.