जीवनाचे रहस्य

एकदा एका कसायाकडे त्याचा एक मित्र त्याला भेटण्यासाठी गेला होता. तिथे त्याने असे पाहिले की, एका मोठ्या पिंजर्‍यात खूप असे बोकड, मेंढ्या कैद आहेत आणि एकमेकांशी मस्ती करत आहेत. मोठ्या आनंदात ते प्राणी आहेत. दुसरीकडे त्याने असे पाहिले की त्याच पिंजर्‍यातून एकेक बोकड काढून तो कसाई कापत आहे आणि त्याचे मांस विकत आहे. कसायाच्या मित्राला ही गोष्ट पाहून कसेतरी वाटले. तो त्रस्त झाला कारण ज्यावेळी प्रत्येक बोकडाला कसाई बाहेर काढून कापत असे हे जाळीतून पिंजर्‍यातल्या प्रत्येक बोकडाला दिसत होते पण तरीसुद्धा ते बोकड आपला कुणीतरी मित्र मरतो आहे याची जाणीव न ठेवता आनंदात कसे राहत होते याचे त्या मित्राला राहून राहून आश्चर्य वाटत होते. बोकड आपल्याच मस्तीत खेळत, बागडत, आनंदात त्या पिंजर्‍यात राहतात कसे याचे त्या मित्राला कोडे पडले होते. शेवटी न राहवून त्याने त्या कसाई मित्राला याचे कारण विचारले असता कसाई म्हणाला, अरे मित्रा, फार सोपे कारण आहे. मी त्या प्रत्येक बोकडाच्या कानात असे सांगितले आहे की, सगळे बोकड मेले तरी हरकत नाही पण मी तुला काही कापणार नाही. त्यामुळे तू आनंदात राहा. तू एकमेव बोकड असा असशील की जो शेवटपर्यंत जिवंत राहशील. त्यामुळे ते प्रत्येक बोकड हे आपण जिवंत राहणार या आनंदात आहे आणि हे त्याचमागचे रहस्य आहे. तात्पर्य – शेवट हा अंतिम सत्य आहे त्यामुळे उरलेले आयुष्य दु:खात वाया घालाऊ नये.

मुले अंथरुणात लघवी का करतात?

सामान्यतः तीन वर्षांपर्यंत मुलाला लघवीवर नियंत्रण ठेवता यायला लागते. त्यामुळे तोपर्यंत मुले कोठेही लघवी करतात; पण तीन वर्षाच्या नंतरही मुले अंथरुणात लघवी करत असतील, तर त्याचे कारण शोधून उपचार करायला हवेत. मानसिक कारणांमुळे मुले अंथरुणात लघवी करतात. यात सगळ्यांचे लक्ष वेधून घेण्याची इच्छा, रात्री लघवीला बाहेर जाण्याची भीती, रात्री झोपताना पाणी प्यायची सवय, असुरक्षितता यांचा समावेश होतो. या कारणांचा शोध घेऊन त्याचे निराकरण केले, तर ही समस्या सोडवता येईल. अंथरुणात लघवी करण्याच्या इतर कारणांमध्ये मधुमेह, मूत्राशयाचा जंतूसंसर्ग, मूत्रपिंडाचा दाह, शिश्नातून लघवी बाहेर यायला अडथळा, मूत्र बाहेर येण्याचा मार्ग लहान असणे, बद्धकोष्ठ, आतड्यातील कृमींची लागण इत्यादींचा समावेश होतो. क्वचित प्रसंगी मज्जारज्जूत असणार्‍या जन्मजात दोषामुळेही लघवीवरचे नियंत्रण जाते व मूल अंथरुणात लघवी करते. बहुतांश मुलांमध्ये ही समस्या मानसिक कारणांमुळेच असते; पण क्वचित गंभीर कारणेही त्यामागे असू शकतात. ही शयता लक्षात घेऊन तज्ज्ञांकडून तपासणी करून घेऊन त्यांचे मार्गदर्शन घेणे योग्य ठरते.